Mam na imie Paulina. Mam 13 let. Od paru miesięcy nękają mnie myśli samobójcze. Zaczęły się odkąd zmarla na raka. Codziennie zadaje sobie pytanie czy tego nie juz nie skonczyć? Czy nie dołączyc do mamy? Czy komus bedzie mnie brakować? Czy wogóle beda się czuli jak by mnie nigdy nie było? Narazie żeby to zwalczyć się tne. Sprawia mi to pewna ulge. Lecz nie wiem co bedzie potem. Co bedzie gdy już ból mi już nie bedzie wystarczał? Chcialabym oodciąć sobie żyły albo wziąść dużo środków nasennych i mieć już z tym spokój raz na zawsze. Już nawet zachowałam jedno opakowanie mamy leków nasennych by mięc je w zanadrzu. Niewiem co robić.prosze doradcie mioja mama umarła na raka.

Sprobuj na https://dojrzewamy.pl. Pisza ponad 2000 odpowiedzi dziennie!

nie mysl tak!!
tak jak Ty za nia teskisz tak wlasnie ktos za Toba bedzie tesknil!
i nie sprawiaj sobie bolu. !!!
Idz moze do psychologa , moze Ci pomoże!
Masz całe zycie przed sobą !
Tak nie myśl nawet !

to normalne, że jesteś załamana. wątpię jednak, żeby ktoś tutaj umiał ci udzielić fachowej pomocy. najlepiej udaj się do psychologa. cięcie się nie jest żadnym wyjściem, na początku tylko sprawia wrażenie, że pomaga. powinnaś szczerze z kimś porozmawiać o tym co czujesz (to normalne w takiej sytuacji), według mnie najlepszym rozwiązaniem jest psycholog.