Potop

1. Zadaj pytanie
2. Odpowiedz
3. Dowiedz sie więcej

Polecane pytania


Dodaj swoje zadanie domowe za darmo

Potop...
Napisano 23-05-2005 19:30
, przez kaziol16
Jaki obraz Polakow XVIIw. wylania sie z "Potopu". Jak sie za to zabrac :(((. Od czego zaczac... Pomocy!
Temat 1. Jaki obraz Polaków XVII wieku ...
Napisano 01-10-2014 22:17:34
, przez zadane
Sprobuj na http://dojrzewamy.pl. Pisza ponad 2000 odpowiedzi dziennie!
Temat 1. Jaki obraz Polaków XVII wieku ...
Napisano 23-05-2005 19:40
, przez Mega_Asia
Temat 1. Jaki obraz Polaków XVII wieku wyłania się z Potopu Henryka Sienkiewicza?
Punktem wyjścia swoich rozważań uczyń wnioski z analizy danych
fragmentów powieści. Zwróć uwagę na ich znaczenie dla całości utworu.

I. ROZWINIĘCIE TEMATU (można przyznać maksymalnie 25 punktów)
Punktacja:
1. Umiejscowienie fragmentów w całości powieści: 0-2
np.:
a. rozmowa podsłuchana przez Kmicica w drodze do Częstochowy (dopuszczalne: jest
to scena sprzed oblężenia Jasnej Góry),
b. słowa królowej podczas narady u Jana Kazimierza po przybyciu Kmicica
z Częstochowy (dopuszczalne: jest to scena po oblężeniu Jasnej Góry),
c. kompozycyjne znaczenie obu scen w powieści,
d. funkcja kontrastu obu wypowiedzi (np. podkreśla różnorodność ocen).
2. Obraz Polaków we fragmencie I 0-5
np.:
a. negatywny obraz Polaków,
b. lekceważenie i łamanie prawa,
c. anarchia (brak dyscypliny, zrywanie sejmów, uniemożliwienie funkcjonowania
państwa, słabość władzy królewskiej),
d. prywata prowadząca do zdrady (brak patriotyzmu),
e. brak stałości i stateczności (brak rozumu, skłonność do pijaństwa i swawoli),
f. przypisanie im przyrodzonej skłonności do zła,
g. jedyna zaleta: dobra jazda (dobre rzemiosło żołnierskie, cnoty żołnierskie),
h. naród skazany/zasługujący na zgubę,
i. ocena postaci Wrzeszczowicza (w komentarzu narratora: niewdzięcznik,
cudzoziemiec pełen nienawiści do Polaków),
j. poczucie winy Kmicica, uznanie racji Wrzeszczowicza.
3.Obraz Polaków we fragmencie II 0-5
np.:
a. pozytywny obraz Polaków,
b. lekkomyślność, a nie skłonność do zła jako źródło win,
c. brak wielkich zbrodni (np. królobójstwa),
d. uznanie win i gotowość do poprawy,
e. gotowość do poświęceń dla króla i ojczyzny,
f. wiara (najważniejsza cnota),
g. szansa na wydobycie się z klęsk i przyszłe triumfy,
h. ocena postaci królowej (w komentarzu narratora):„bohaterska pani”, mówi
z zapałem.
4. Wnioski z analizy fragmentów 0-3
np.:
a. obie opinie są bardzo emocjonalne (subiektywne),
b. hiperboliczne (przesadne, wyolbrzymione) - nie ma drugiego tak podłego
lub tak cnotliwego narodu,
c. obie opinie są ukazane jako uzasadnione, ale sympatia narratora (autora) jest
po stronie królowej,
d. są to prezentacje Polaków z dwóch różnych punktów widzenia: zdrajcy i matki
narodu (królowej).
Obraz Polaków w Potopie
5. Przykłady potwierdzające opinię Wrzeszczowicza: 0-3
np.:
a. lekceważenie i łamanie prawa (np. zachowanie Kmicica w Upicie, spalenie
Wołmontowicz, porwanie Oleńki),
b. anarchia, brak dyscypliny (np. pospolite ruszenie pod Ujściem, tumult wywołany
przez Zagłobę w Warszawie),
c. prywata prowadząca do zdrady (np. Radziejowski, Janusz i Bogusław
Radziwiłłowie),
d. brak stałości i stateczności, skłonność do hulanek, pijaństwo, (np. uczty Kmicicowej
kompanii w Lubiczu, uczty podczas oblężenia Warszawy).
6. Przykłady potwierdzające opinię królowej: 0-3
np.:
a. przywiązanie do religii jako podstawa odrodzenia duchowego (np. powszechny
gniew po zaatakowaniu przez Szwedów Częstochowy),
b. odraza do królobójstwa (np. reakcja różnych bohaterów na wiadomość o rzekomym
planie porwania króla),
c. uznanie win i chęć poprawy (np. przemiana wewnętrzna Kmicica, wybuch
ogólnonarodowego powstania przeciw Szwedom),
d. gotowość do poświęceń w obronie króla i ojczyzny, (np. scena w wąwozie,
Michałko).
7. Wnioski:
pełne: (np. złożoność obrazu Polaków w utworze lub naród ukazany w momencie
przemiany; interpretacja tego obrazu w kontekście historycznoliterackim i/lub innym),
4
częściowe (np. złożoność obrazu Polaków w utworze lub naród ukazany
w momencie przemiany), (2)
próba podsumowania (np. zebranie cech przypisanych Polakom w powieści). (1)


tO JEST KLUCZ ODPOWIEDZI Z CENTRALNEJ KOMISJI EGZAMINACYJNEJ, WIEC JAK MASZ TO NAPISAC NA POLSKI TO MYSLE JUZ WIESZ CO I JAK:)
5 GWARANTOWANE:)
"Potop" jest powieścią historyczną ...
Napisano 23-05-2005 19:41
"Potop" jest powieścią historyczną zawierającą w swojej strukturze również elementy romansu przygodowego. Jest to więc powieść typu walterskotowskiego (pojęcic utworzone od nazwiska twórcy tej odmiany powieści angielskiego pisa rza Waltera Scotta). Fikcyjne losy wymyślonych bohaterów przedstawione zostają na tle autentycznych wydarzeń historycznych. Wątek fabularny we wszystkich trzech częściach opiera się na tym samym schemacie, wykorzystującym motyw miłości z przeszkodami wywołanymi przez bieg historii. Charakterystyczny jest trójkąt, w którym kobieta kochana przez polskiego rycerza wpada w ręce rywala będącego jednocześnie wrogiem kraju (Helena, Skrzetuski, Bohun w Ogniem i mieczem, Oleńka, Kmicic, Bogusław Radziwiłł w Potopie oraz Basia, Wołodyjowski, Azja w Panu Wołodyjowskimkim).

Do najwybitniejszych osiągnięć pisarza należy stylizacja językowa, nie oddaje ona wiernie XVII-wiecznej polszczyzny, ale wydobywa z niej cechy charakterystyczne, dzięki którym język postaci zyskuje na autentyczności, barwności i potoczystości.

W "Potopie" H. Sienkiewicza ukazane zostały wszystkie warstwy siedemnastowiecznej Rzeczypospolitej oraz ich reakcja na groźbę utraty niezawisłości. Najbardziej niechętni Szwedom byli mieszczanie i chłopi. Ku zdumieniu Kmicica oni właśnie pierwsi stawiają opór, podczas gdy szlachta albo opowiada się za najeźdźcą, albo jest zbyt przerażona, by się przeciwstawić. Przedstawiciele ludu, zrozpaczeni i wycieńczcni ciągłymi mordami i grabieżami dokonywanymi przez wroga, organizowali w lasach oddziały partyzanckie, które napadały na tyły wrogich wojsk. Również mieszczaństwo, zmuszone utrzymywać szwedzkie żołdactwo, podejmo wało próby buntu.

Najwnikliwiej jednak przedstawiona została w powieści postawa środowiska szlacheckicgo. Początkowo zdezorientowana zdradą magnatów litewskich (Radziwiłłowie) i wielkopolskich (Opalińscy) szlachta sama przyjmujc Karola Gustawa jako legalnego króla i traktuje jego wojska bez niechęci. Zwłaszcza ziemiaństwo wielkopolskie, którego pospolite ruszenie pierwsze skapitulowało pod Ujściem, bardziej zaprawione do pracy na roli niż do boju, ucieszyło się z szybkiego zakończenia wyprawy bez konieczności walki. Litwini reagowali różnie, niektórzy przyłączali się do zdrajców Radziwiłłów, widząc w tym możliwość powiększenia swoich majątków, inni nie dali się nabrać na szumne frazesy i pozostali wierni królowi. W postawie szlachty można wyróżnić dwa etapy: pierwszy to reakcja na szok, jakim była kapitulacja Wielkopolski, ucieczka króla na Śląsk, ludność straciła oparcie, była zdezorientowana, drugi - podjęcic walki z najeźdźcą.

Punktem zwrotnym wojny ze Szwedami stało się oblężenie Jasnej Góry, to micjsce będące świątynią narodową (ze względu na cudowny obraz Matki Boskiej) stało się symbolem oporu wobec niezwyciężonej dotychczas szwedzkiej arrnii. Polacy - katolicy zyskali w osobie Maryi oparcie, którego im brakowało, nie mogli pozwolić, by protestanckie wojsko zbeszcześciło święte miejsce. Symbol religijny stał się symbolem narodowym. Od tego momentu Jasna Góra stajesię punktem odniesienia dla walczących konfederatów. Coraz więcej szlachty przyłącza się do powstańczych oddziałów. W ten sposób zakończył się triumfalny pochód wojsk Karola Gustawa przez ziemie Rzcczypospolitej, zjednoczony przez zwycięską obronę sanktuarium maryjnego naród odzyskał wolę walki i wiarę w zwycięstwo. Jasna Góra stała się początkiem drugiego etapu wojny polsko -szwedzkiej, partyzanci pod wodzą hetmana Czarneckiego zadają wrogowi coraz większe straty, napadają na tabory z żywnością, wygłodzeni Szwedzi tracą wolę walki, pragną powrotu do domu. Wydarzenia te torują królowi Janowi Kazimierzowi drogę ze Śląska do Rzeczypospolitej.

Na podstawie społecznego zapotrzebowania na mit rekompensujący krzywdy, jakich doznał naród polski ze strony zaborców, uformowała się ideologia "pokrzepienia serc", czyli takiego przedstawienia historii, które budziłoby w Polakach nadzieję. Cykl powieści Sienkiewicza ukazywał czytelnikowi trudne i niejednokrotnie dramatyczne chwile z dziejów Polski, z których jednak naród wychodził zwycięsko dzięki zjednoczeniu się i porzuceniu swych prywatnych interesów dla dobra ojczyzny. W ten sposób Sienkiewicz wypełniał zadanie umocnienia uczuć patriotycznych.


COS Z TEGO MOZE CI SIE PRZYDAC!!!!
pytanie:
odpowiedź:


load_avg: 1.77