Portret kobiety w Pozytywizmie.

1. Zadaj pytanie
2. Odpowiedz
3. Dowiedz sie więcej

Polecane pytania


Dodaj swoje zadanie domowe za darmo

Portret kobiety w Pozytywizmie...
Napisano 17-02-2005 18:09
Bede wdzieczny za pomoc!!!
Znałazłam ciekawą pracę na temat kobiety...
Napisano 20-09-2014 11:56:19
, przez zadane
Sprobuj na http://dojrzewamy.pl. Pisza ponad 2000 odpowiedzi dziennie!
Znałazłam ciekawą pracę na temat kobiety...
Napisano 19-02-2005 15:26
, przez Hiltruda
Znałazłam ciekawą pracę na temat kobiety w pozytywizmie, poniżej masz fragment tego tekstu, oraz link strony,na której znajdziesz cała tę pracę. pozdrawiam

"Pozytywizm jest epoką bardzo zasadniczą i konkretną. Niektórzy twierdzą nawet, że nudną. Rzeczywiście, próżno tu szukać znanych z romantyzmu uwzniośleń i uskrzydleń, ale czy to, co konkretne, musi być od razu nieciekawe? W literaturze polskiej pozytywizm zapisał się jako okres, w którym powstawały powieści nie tylko tendencyjne, ale również doskonałe utwory społeczno-obyczajowe. Rolę głównego bohatera wielu z nich odgrywała kobieta. Portrety psychologiczne kobiet tworzone przez pozytywistów są o wiele bardziej złożone niż kreacje bohaterek znanych nam z literatury romantycznej. Wtedy kobieta przedstawiana była głównie jako kochanka. Była anielicą, nimfą, Świtezianką czy też "niebiańską Marylką" i miała bardzo dużo uroku, ale jednocześnie bardzo mało rysów indywidualnych. Niemal wszystkie romantyczne heroiny są do siebie bardzo podobne - noszą białe suknie, mają promienne spojrzenia, bujne włosy i ... najczęściej zachowują się jak bezwolne dzieci, które przedsiębiorczy tatusiowie odgradzają od zakochanych w nich poetów i wydają bogato za mąż. Kobiety opisywane przez pozytywistów są o wiele bardziej realne, mają więcej siły charakteru. Doskonałym przykładem mogą być postaci opisane przez Elizę Orzeszkową w "Nad Niemnem". To naprawdę wspaniałe studium kobiecej psychiki! Każda z bohaterek tej książki - a jest ich wiele - reprezentuje zupełnie inny typ kobiety i typ człowieka.
Justyna Orzelska to dziewczyna o bardzo bogatym życiu wewnętrznym. Niespełniona miłość do Zygmunta Korczyńskiego sytuuje ją w pobliżu romantycznych heroin, zresztą romantyzm Justyny to nie tylko owo zawiedzione uczucie. Zbierane na samotnych spacerach bukiety kwiatów, skłonność do rozmyślań i refleksji też ukazują ją jako osobę delikatną, wrażliwą i sentymentalną, ale te cechy nie tłumią w niej zdrowego rozsądku i racjonalnego podejścia do życia. Justyna, która zapłaciła wysoką cenę za zawód miłosny, potrafiła otrząsnąć się z depresji, wyjść do ludzi i zbudować sobie nowe życie. To bardzo cenna umiejętność, cecha prawdziwie dojrzałego człowieka. Justyna nie jest papierową postacią, która miałaby ilustrować bratanie się dworu z wsią. To kobieta, która dzięki temu, że już coś przeżyła, stała się bogatsza i zdolna do podejmowania mądrych decyzji. Mimo wcześniejszych niepowodzeń ocalała w niej zdolność do miłości - przecież ona naprawdę pokochała Janka! Życzymy im obojgu szczęścia i przyjrzyjmy się innym kobietom z powieści."

http://www.polski.sciaga.biz/pozytywizm/pozytywizm-motyw-kobiety.html
pytanie:
odpowiedź:


load_avg: 2.77